- Wpisów: 88
- Średnio co: 4 dni
- Ostatni wpis: 2 dni temu, 21:19
- Licznik odwiedzin: 2 490 / 388 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
Odkurzam zakamarki mojej pamięci z historii. Fakty gdzieś są na dnie podświadomości. New deal - już na poniedziałek. Moje Waterloo - poniedziałek. Wielka Karta Swobód - po poniedziałku.
Miast historii - histeria.
________________________________________________________________________
(Jan Twardowski)
Odejdźmy już nie wróćmy
nareszcie samotność będzie sama
miłość bez chęci posiadania
Bóg bez pytań
rozpacz bez reklamacji
piękno bez estetyki
niebo białe po burzy po deszczu niebieskie
jeszcze trochę pomarudzi ostatnie słowo jak bezradny baran
jeszcze wiatr szarpnie oknem bo ciepło spotka zimno
poskacze zielony pasikonik który porzucił wielkość
żeby wybrać szczęście
jeszcze zaboli długopis co mi został po matce
ale wszystko będzie już naprawdę
bo bez nas
________________________________________________________________________
Miast historii - histeria.
________________________________________________________________________
(Jan Twardowski)
“Bez nas”
Odejdźmy już nie wróćmy
nareszcie samotność będzie sama
miłość bez chęci posiadania
Bóg bez pytań
rozpacz bez reklamacji
piękno bez estetyki
niebo białe po burzy po deszczu niebieskie
jeszcze trochę pomarudzi ostatnie słowo jak bezradny baran
jeszcze wiatr szarpnie oknem bo ciepło spotka zimno
poskacze zielony pasikonik który porzucił wielkość
żeby wybrać szczęście
jeszcze zaboli długopis co mi został po matce
ale wszystko będzie już naprawdę
bo bez nas
________________________________________________________________________
________________________________________________________________________
"Miłość bowiem żąda odrobimy przyszłości, a myśmy mieli tylko chwile." (A. Camus)
***
Proste? - Proste. Więc o co te wszystkie pretensje świata,
patrz pomiędzy wskazówkami zegara - tam wszystko proste.
Godzinę można rozłożyć na sekundy, westchnienia i łąki zielone.
Proste? - Proste. O drugiej miałeś wszystko, o trzeciej puste twe/ dłonie,
nikogo nie trzymają. A kiedy będzie czwarta, to i twoje ręcę się/ rozpadną
na sekundy, westchnienia i ciemne ścieżki linii papilarnych.
Proste? - Proste. Wtedy poszukaj mnie wpuszczonej w pułapkę twoich/ dłoni,
w pułapkę ich dotyku. Będę krążyć po ciemnych drogach papilarnych,
zostanę akrobatką na Twojej linii życia.
A kiedy wybije piąta godzina, to i ja prosto w otchłań spadnę.
________________________________________________________________________
"Miłość bowiem żąda odrobimy przyszłości, a myśmy mieli tylko chwile." (A. Camus)
***
Proste? - Proste. Więc o co te wszystkie pretensje świata,
patrz pomiędzy wskazówkami zegara - tam wszystko proste.
Godzinę można rozłożyć na sekundy, westchnienia i łąki zielone.
Proste? - Proste. O drugiej miałeś wszystko, o trzeciej puste twe/ dłonie,
nikogo nie trzymają. A kiedy będzie czwarta, to i twoje ręcę się/ rozpadną
na sekundy, westchnienia i ciemne ścieżki linii papilarnych.
Proste? - Proste. Wtedy poszukaj mnie wpuszczonej w pułapkę twoich/ dłoni,
w pułapkę ich dotyku. Będę krążyć po ciemnych drogach papilarnych,
zostanę akrobatką na Twojej linii życia.
A kiedy wybije piąta godzina, to i ja prosto w otchłań spadnę.
________________________________________________________________________
________________________________________________________________________
(St. Barańczak)
Właściwie nie muszę wiedzieć o tobie nic więcej, niż
to, że jesteś tym jakimś Ty, które formuje mi w ustach
i - przez opar wydechu, przez opór języka, przez niż
atmosferyczny, przez kłęby spalin nad jezdnią, mgłę lustra,
pył międzyplanetarny - każe przebijać się (z ust
do ust, przez moża, z tego świata na tamten, z chodnika
na chodnik, z murów mózgu w ten sam mur czy mózg)
drugiej osobie liczby pojedynczej czasownika,
jakiemuś "słyszysz", "nie milcz", "pamiętasz", "spójrz", "bądź",
które, prostolinijnie wysłane przed siebie, pętlą
powraca, nie drasnąwszy skóry, ścian, urwisk, słońc,
mój rozmówco, Fachowy Psychoterapeuto,
Łaskawy Czytelniku, Wszechmogący Panie,
Nieśmiertelna Jedyna, Od Czterdziestu Dwóch
Lat Już Wytężający Nadaremnie Słuch
Sobowtórze, Tubylcze na Brzegu, skąd jak bumerang
ze świstem nadlatuje ciągle to samo pytanie
zmienione w tę samą odpowiedź: że w międzyczasie umieram
________________________________________________________________________
(St. Barańczak)
“Jakieś Ty”
Właściwie nie muszę wiedzieć o tobie nic więcej, niż
to, że jesteś tym jakimś Ty, które formuje mi w ustach
i - przez opar wydechu, przez opór języka, przez niż
atmosferyczny, przez kłęby spalin nad jezdnią, mgłę lustra,
pył międzyplanetarny - każe przebijać się (z ust
do ust, przez moża, z tego świata na tamten, z chodnika
na chodnik, z murów mózgu w ten sam mur czy mózg)
drugiej osobie liczby pojedynczej czasownika,
jakiemuś "słyszysz", "nie milcz", "pamiętasz", "spójrz", "bądź",
które, prostolinijnie wysłane przed siebie, pętlą
powraca, nie drasnąwszy skóry, ścian, urwisk, słońc,
mój rozmówco, Fachowy Psychoterapeuto,
Łaskawy Czytelniku, Wszechmogący Panie,
Nieśmiertelna Jedyna, Od Czterdziestu Dwóch
Lat Już Wytężający Nadaremnie Słuch
Sobowtórze, Tubylcze na Brzegu, skąd jak bumerang
ze świstem nadlatuje ciągle to samo pytanie
zmienione w tę samą odpowiedź: że w międzyczasie umieram
________________________________________________________________________
________________________________________________________________________
Po maturze odkurzę swoje życie,
wyjmę z szuflady podświadomości nienapisane wiersze,
pozwolę palcom wzdłuż strun płynąć, drewniane ciało
gitary objąć pięciolinią ramion. Odkurzę siebie i ciebie,
kota, co zdążył posiwieć nim zamruczały mu lasy wolnością.
Po egzaminie dojrzałości znów będę niedorosła,
odkurzę swoje wewnętrzne dziecko, dam kilka słów,
kilka wyrazów ułoży w wersy beztroski. Będziemy je recytować
w słońcu, deszczu życia. Odwiesimy zmartwienia do szafy,
letnie suknie zaszeleszczą szczęściem na nas i anioły
będę jeść szczęście z naszych dłoni białych w drewnianej, leśnej /świątyni.
________________________________________________________________________
Ukradłam wspaniałej Magnifiquement (magnifiquement.pinger.pl/)
#!
Po maturze odkurzę swoje życie,
wyjmę z szuflady podświadomości nienapisane wiersze,
pozwolę palcom wzdłuż strun płynąć, drewniane ciało
gitary objąć pięciolinią ramion. Odkurzę siebie i ciebie,
kota, co zdążył posiwieć nim zamruczały mu lasy wolnością.
Po egzaminie dojrzałości znów będę niedorosła,
odkurzę swoje wewnętrzne dziecko, dam kilka słów,
kilka wyrazów ułoży w wersy beztroski. Będziemy je recytować
w słońcu, deszczu życia. Odwiesimy zmartwienia do szafy,
letnie suknie zaszeleszczą szczęściem na nas i anioły
będę jeść szczęście z naszych dłoni białych w drewnianej, leśnej /świątyni.
________________________________________________________________________
Ukradłam wspaniałej Magnifiquement (magnifiquement.pinger.pl/)
#!
Kot grzeje mi stopy, herbata z malin dłonie, one rozumieją, że kobieta nie może być sama.
________________________________________________________________________
Tadeusz Różewicz
Pisałem
chwilę albo godzinę
wieczór noc
ogarniał mnie gniew
drżałem albo niemy
siedziałem obok siebie
oczy zachodziły mi łzami
pisałem już bardzo długo
nagle spostrzegłem
że nie mam w ręku pióra
________________________________________________________________________
Tadeusz Różewicz
“Pisałem”
Pisałem
chwilę albo godzinę
wieczór noc
ogarniał mnie gniew
drżałem albo niemy
siedziałem obok siebie
oczy zachodziły mi łzami
pisałem już bardzo długo
nagle spostrzegłem
że nie mam w ręku pióra
________________________________________________________________________
Poezjoholiczka
Poezjoholiczka
O mnie: Dopiero szkolę swoje pióro w igraniu z papierem i codziennością, więc jestem otwarta na krytykę.
Samego bloga stworzyłam, żebym na każdym miejscu na Ziemi mogła powrócić do swoich ulubionych wersów.
Kategorie minibloga:
-
magnifiquement:
-
Poezjoholiczka:
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (2) ›